Artroskopia stawu łokciowego, podobnie jak inne zabiegi tego typu, pozwala na działanie precyzyjnie tam, gdzie dochodzi do niepokojących objawów. By przeprowadzić zabieg potrzebne są jedynie dwa malutkie otwory, o wymiarach około 5 – 8 mm każdy. Niska inwazyjność metody sprzyja działaniu w ramach znieczulenia splotowego, a więc podanego tylko w tę kończynę, która jest operowana. Dzięki sprawnemu i szybkiemu działaniu artroskopia stawu łokciowego nie wymaga też długiej hospitalizacji.

Wskazania dla przeprowadzenia artroskopii stawu łokciowego

Zasadność przeprowadzenia artroskopii łokcia w szczególny sposób rozważyć należy w poniższych przypadkach:

  • gdy trzeba usunąć ciała wolne z obrębu stawu łokciowego; ciała wolne to ułamki kości oraz fragmenty materiału chrzęstnego, które uwolniły się w wyniku przebytego urazu; ich wpływ na mechanikę łokcia może być bardzo szkodliwy – nie tylko utrudniają jego poruszanie, ale też przyspieszają niszczenie stawu;
  • gdy trzeba usunąć blizny i zrosty ze stawu łokciowego; blizny są przeważnie pozostałością przebytych urazów oraz krwawienia do wnętrza stawu;
  • gdy trzeba usunąć osteofity, czyli narośli kostne; osteofity powstają w konsekwencji długotrwałych oraz przewlekłych obciążeń łokcia; zmiany zwyrodnieniowe dotykają na przykład sportowców, czego dobrym przykładem jest patologia zwana „łokciem miotacza”;
  • Artroskopia łokcia jest również zalecana celem usunięcia błony maziowej, które uległa przemianom zapalnym w wyniku przewlekłych chorób reumatycznych, stosuje się ją w leczeniu złamań w obrębie stawu, ułatwia również leczenie infekcji śródstawia.